123b

TWEE MEDAILLES OP KWART FINALE

Reuver, Limburg, 165 km, 1 uur en 40 minuten rijden…
Voorafgaand aan de wedstrijd leek dit erg ver, maar als het weekend succesvol verloopt, zijn deze details al weer snel vergeten.

Zaterdag 18 en zondag 19 maart streden 8 turnsters van de turnselectie voor een plaatsje op de landelijke halve finale. Fabiënne Medaets was de enige die zaterdag al aan mocht treden en wel in de categorie pupil 1. Omdat zij qua niveau in de N1 turnt, droeg haar wedstrijd een andere naam: 2e Kwalificatie. En zij verkeerde in de luxe positie dat ze zich tijdens de 1e kwalificatiewedstrijd al had geplaatst. Dus gold voor nu; lekker veel wedstrijdervaring opdoen. Fabiënne begon op balk waar ze wederom een stapje vooruit heeft gedaan. De oefening kan nog sneller en strakker, maar ze is er niet afgevallen en dat zorgde voor een goed begin van de vierkamp. Tijdens haar vloeroefening liet ze een ruime acrobatische- en sprongenserie zien. En de pirouetten waren nagenoeg perfect. Dit leverde een mooie 4e plaats op. Ook op haar twee sprongen kan ze tevreden terugkijken. Vooral met de arabier streksalto scoorde ze hoge ogen. Ze sloot de wedstrijd af op de rekstok, waar ze een mooie hoge opzwaai na haar pendelkip turnde. Het wisselen van de reus achterover naar de reus voorover binnen de toegestane marge blijft lastig. Maar de wissel andersom verliep gelukkig wel goed. Het eindresultaat was een prima 13e plaats met 45.183 p. Haar ½ finale staat gepland op 21 mei in Alphen aan den Rijn.

Een dag later verschenen Luna Olde Olthof, Jada Buntsma en Madelief Klooster als eerste ten tonele, allen in de N2. Luna nam het op tegen 20 pupil 1 meisjes en beet de spits af op balk. Na een strak begin waarin het voor haar moeilijke bruggetje achterover lukte, volgde een wat wiebelig middenstuk. Gelukkig was het laatste deel weer beter. Van haar vloeroefening maakte ze een ware show. Een perfecte landing na haar arabier flikflak salto, hoge sprongen, mooie pirouetten en niet te vergeten een goede uitstraling. De jury zag dit alles ook en gaf haar het hoogste cijfer op dit toestel! Deze flow nam ze mee naar sprong, waar ze twee maal maximaal presteerde. Wederom een hoge ranking: 2e plaats. Met het inturnen aan de rekstok viel ze steeds voorover na haar losom. Toen het er op aan kwam viel het kwartje gelukkig de goede kant op en slaagde ze ook in haar drie reuzen. Luna heeft een prima wedstrijd geturnd en werd knap 5e met 52.658 p.

De pupillen 2 turnsters Jada en Madelief waren gelijktijdig in de andere baan begonnen op brug. Hier liet Jada meteen liet zien dat ze een echte brugturnster is. Wat een goede oefening zette zij neer! Alles lukte, inclusief haar losom die bijna tot handstand was. De jury was diep onder de indruk en beloonde haar met 14.667 p: 1e plaats! Madelief was eveneens in vorm. Zij moet hard werken op de brug, maar dat resulteerde wel in een nette oefening met prima streksalto af; 5e plaats. Slechts een paar kleine wankelingen waren te bespeuren in de mooie balkoefening van Jada. Ze had er duidelijk zin in. Helaas moest Madelief een val incasseren na haar radslag tot relevé, waarschijnlijk omdat deze iets te voorzichtig was ingezet. Maar haar pirouette tot passé was van grootte klasse. Respectievelijk eindigden zij als 3e en 6e op balk. Madelief is altijd in haar element op vloer. Vooral gymnastisch springt ze er bovenuit, zo netjes en ruim. Ze scoorde dan ook dik verdiend boven de 14 punten. Jada deed het voor haar doen super goed en haar stut 1/1 draai slaagde 100%. Als laatste was de pegasus aan de beurt, waar Madelief een mooie landing maakte na haar overslag. Haar yurchenko tot ruglig mag nog iets hoger zodat ze niet meer met haar voet de matten schampt. Jada daarentegen ging zo hard en ruim met deze sprong dat ze een beetje doorschoot. Uiteindelijk lagen de cijfers slechts 0.15 p uit elkaar. Met plezier werd er opgemarcheerd voor de prijsuitreiking want we hadden al op de digitale scoreborden gezien dat Jada op het podium mocht klimmen om een bronzen medaille in ontvangst te nemen. En Madelief werd keurig 5e.

In de wedstrijd die volgde ving Marit Boon aan op sprong in de categorie jeugd 2e divisie. De ½ draai in en 1/1 draai uit, die zij tweemaal liet zien, ging als vanzelf. En leverde een hoge score op. Op brug steeg zij werkelijk boven zichzelf uit. De opzwaaien waren horizontaal, zo ook de losom. En na haar hurksalto met halve draai af, stond ze meteen als een huis. Een dik verdiende 2e plaats rolde uit de bus. Des te groter was het contrast met haar balkoefening. Waar de onzekerheid groot was en zichtbaar de overhand nam. De ene na de andere wiebel zorgde voor een oefening die we van haar de laatste tijd niet gewend zijn. Met als gevolg dat ze zakte in het klassement waardoor haar doorstroming in gevaar kwam. Groot was de opluchting toen ze er een top oefening uit perste op vloer en net voldoende punten wist te behalen om als 14e te eindigen. Dit was precies het aantal dat zich plaatste voor de ½ finale.

In de laatste ronde van de dag was DVO weer vertegenwoordigd in twee banen. Vera Anröchte aan de ene kant, Jonna de Zeeuw en Wendy Rekkers aan de andere kant. Vera is de jongste van de drie en startte bij de junioren op vloer. En hoe..! Ruim, netjes, technisch goed, met overtuiging en ‘sprankelend’. Kortom één van de betere vloeroefeningen van Vera; 4e plaats. Trainer Marc schreef als commentaar bij sprong op: 1e tsukahara  perfect…2e tsukahara  beter. Dat moet dan wel héél goed geweest zijn en daar was de jury het helemaal mee eens. Ze kreeg het op één na hoogste cijfer. Het leek alsof ze de lat steeds hoger legde, want op brug scoorde ze gewoon het beste cijfer van alle turnsters! En eerlijk gezegd voelde we ons zelfs nog een beetje te kort gedaan, daar de jury de eerste handstand niet eens had meegeteld. Onbegrijpelijk…
Omgaan met druk is altijd moeilijk. Vooral als je weet dat je hoog in het klassement staat, maar de balk nog voor de boeg hebt. Vera ging veel beter dan anders met deze ‘last’ om. Na het mislukken van haar acrobatische combinatie op die smalle balk improviseerde ze zelfs uitstekend en turnde een nieuwe combi. Een prima optreden dus waar ze trots op kan zijn. En hoe mooi is het dan als blijkt dat je goud gewonnen hebt. Vera, van harte gefeliciteerd!

Wendy en Jonna mochten in de andere baan als eerste aan de slag op de balk. Bij beiden werd dit helaas niet het optreden waar we op gehoopt hadden. Een val en wat wankels vielen hen ten deel, alsmede twee lage cijfers. Op vloer gingen ze er vol voor. Wendy had zelfs vaart over na haar overslag streksalto. Haar andere series eindigden gelukkig veel beter in stand. Jonna had alles duidelijk onder controle. Goede landingen en zuivere sprongen. Jammer van de kleine misser op het eind. Op sprong konden zij zich lekker uitleven. Jonna ging vooral bij de eerste uitvoering van de gehurkte tsukahara huizenhoog. Super knap en een mooi resultaat: 2e plaats. Bij Wendy vonden wij de tweede gehoekte tsukahara beter, maar de jury beoordeelde de eerste hoger. Maakt niet uit, het cijfer was in ieder geval keurig. Het laatste toestel, de brug, baarde voor Jonna wat zorgen. Haar ondersprong salto voorover eindigde op de training niet altijd op haar voeten. En zo ook niet met inturnen. Daarom werd besloten voor een andere afsprong te gaan. Dit pakte goed uit, zodat haar oefening met wat kleine schoonheidsfoutjes, prima werd afgesloten. Wendy turnde aan de lage ligger nagenoeg foutloos. Des te vervelender was het dat ze na de reus met haar voet de ligger aantikte en haar afsprong niet meer goed in kon zetten. Een val achteruit was niet meer te voorkomen.
Het zweet stond ons in de handen tijdens het wachten op de einduitslag. Zij zaten beiden in de gevarenzone en het bleef spannend tot het laatste moment. Het was een ware mokerslag toen we zagen dat de 13e plaats van Jonna nét niet voldoende was om door te stromen naar de volgende ronde. Wendy lukte het nipt wel met haar 12e plaats en daardoor kan zij zich met de anderen uit de N2 en 2e divisie gaan voorbereiden op een ritje naar Bellingwolde of Winterswijk.