SAM 3398

Zaterdag 9 april. Een spannende dag – de dag waarop de derde en laatste poule-wedstrijd van het Verplicht B team plaats zou vinden. Spannend, omdat deze wedstrijd zou bepalen of wij naar de finale mochten of niet. Donderdagavond tijdens de training hadden de meiden op de valreep nog een yell verzonnen waarmee we deze wedstrijd goed zouden inluiden:

“Wij zijn de meiden van DVO – Winnaars zijn we sowieso!”

Als dat geen positieve instelling is, dan weet ik het ook niet!

Onze tegenstander was Sparta, en omdat dit een uit-wedstrijd was, mochten de meiden kiezen waar we begonnen. Dat werd sprong, altijd wel een prettig begin van de wedstrijd. De aanlopen worden steeds sneller, de benen gaan steeds feller mee, de aansprongen worden ruimer; al met al worden we op sprong steeds beter, en de scores liggen ook erg dicht bij elkaar. Zoë had bij het inturnen nog even de zenuwen voor haar overslag, maar herpakte zich en ging gelijk als eerste van start. Wat een moed! Uiteindelijk hebben alle meiden rond de 12 punten gescoord, en ons totaal op sprong was 62.90. Hiermee kwamen we nèt onder Sparta uit, die met 63.30 slechts 4/10de hoger heeft gehaald.

Daarna was het ons de beurt aan brug, en ook dit gaat steeds beter. We zijn hard aan het werk om alle stopjes en tussenzwaaitjes te elimineren, en de opzwaaien hoger te krijgen. Dat viel zaterdag goed te zien en met maar één val en scores tussen de 11 en 13 punten behaalden we hier een totaal van 61.40, tegenover 62 rond voor Sparta. Dat is weer minder dan een punt verschil, dus we zijn zeker aan elkaar gewaagd!

Na een korte drinkpauze besloten de meiden om de balk uit de weg te ruimen. Niet letterlijk, natuurlijk! De zenuwen waren goed in bedwang tijdens het inturnen. Sofie beet het spits af met een hele nette oefening zonder vallen. De koprollen werken we hard aan, en hoewel ze het vandaag  aandurfde om een rol tot rijzit in plaats van de klemrol te doen, was er bij de jury twijfel hoe deze nu beoordeeld moest worden omdat ze de balk wel erg lang vast hield tijdens het rollen. Zeven minuten later (helaas niet overdreven!) waren ze er uit en konden de andere meiden van start. Ook Fiene kwam haar oefening door zonder vallen, maar de rest ging helaas toch een keertje van de balk af. Toch, de juf vond dat het eigenlijk wel erg netjes ging, die balk! Totdat de score terugkwam… met een 45.05 van ons tegenover een 52.10 van Sparta hebben we dit onderdeel zwaar verloren. De jury is – niet alleen voor ons, maar ook voor Sparta – ontzettend streng geweest en heeft bepaalde foutjes en wiebeltjes zwaarder aangerekend dan we gewend zijn. Gelukkig wisten we dit tijdens de wedstrijd nog niet; wij begonnen vol goede moed op vloer, het laatste onderdeel.

De afspraak was: allemaal een handstand-doorrol. Dit kunnen de meiden, en op de training komt hij er nagenoeg altijd uit (nu ook weer bij Elisah, die het een tijdje kwijt was maar gelukkig weer heeft teruggevonden), alleen op een wedstrijd hebben de zenuwen soms de overhand. Maar vandaag gaven ze acte de présence, hoor! Na mega-strakke oefeningen hebben we een 64.90 gehaald op vloer, en ons zo (onwetend) gerevancheerd op de balk.

Toen was het wachten op de uitslag. Voor de meiden heel erg spannend, en voor mij zenuwslopend. Zo’n finaleplaats is immers niet niks! Maar helaas, het mocht niet zo zijn: ons verlies op balk hebben we niet in kunnen lopen, en met 234.25 punten voor ons tegenover 243.90 van Sparta, gaat die finaleplek dit seizoen aan ons voorbij. Toch hebben de meiden een hele goede wedstrijd geturnd en laten zien dat ze steeds beter en strakker gaan turnen. Die “vrije tijd” die we nu over hebben gaan we besteden aan oefenen oefenen oefenen, zodat we volgend jaar dubbel zo sterk terugkomen.

Met dank aan trouwe hulpleiding Elina, juryleden Lonneke en Patrick, telcommissie-lid Edwin, en alle ouders voor de nodige aanmoediging en steun.